Кудрявня

Иван атя мархта Марфа бабань учасна верозась фкя вероскя. Сонць равженя, а конясонза аф оцю акша пакшкя. Пяк кенярдсть сиренятне. Мекольцеда тяшкава павазуста марязь пряснон, мзярда Микольня уноксна шачсь. Тяни сон оцю ни, эряй ошса. Атянц и бабанц варжама сашенды шуроста, тевдонза, кле, пяк лама. Сяс сиренятнень тяка мялень петема вастсна – вете учасна и кемонь саразсна. Инь пяк кельгсазь Кудрявнять (тяфта лемдезь вероскаснон).
Шитемба атясь нолязень учатнень пирьфи, а иляденди куроткшнезень меки калдазу. Сире учатне эсь пингстост сашендсть куду, а однятне кой-коста ласьфнесть мельгаст. Туйхть мяк ичкоздень паксяв и архт вешендить…
Весть Иван атя прокс шобдаста ни айдязень жуватанзон. Марфа баба лиссь каршезост кши кувоняса. Учатне тонатфтольхть тя каванямати. Азоравась венептезе кшинц и эстокиге приметазе –  аф сатни фкя вероскясь.
– Коса Кудрявнясь? – кизефтезе атянц.
Тона абондсь. Варжакстсь учанзон лангс и аф содасы мезе азомс. Кудрявнясь афкукс ашель ётксост. Самста вероскясь комотнесь сембода инголе, а кона пингть явсь ялганзон эзда, атясь ашезе примета.
– Сави мрдамс инксонза, – пшкядсь Иван атя.
– Ульцяса ёфси шобда ни. Кинь тяфтамне муят? – кагардозь пшкядсь Марфа баба.
Куродозь  учатнень калдазу, а синць сувасть куду. Ужнамда меле Марфа баба эстокиге матодовсь, а Иван атя ламос арьсекшнесь Кудрявнять колга. Лувозе эсь прянц муворукс, мес веле пети пачкодемста ашезень лува учанзон.
Ветемба атясь  сргозсь учань парамать эзда. Комотсь вастстонза, сявсь фонарик и лиссь ушу. Ортатнень инголе ащесь Кудрявнясь и анась пря ялганзон ёткс. Кенярдсь азорсь, панжезе ортанять и сяда курок сувафтозе вероскять. Аф эстокиге приметазе тише капать ваксста врьгазть.  Иван атя фатясь кайме и эвфтезе уле понать, ся ворьгодсь вирь шири. «Вага кие панцезе Кудрявнять, – азозе атясь. – Пара, што лядсь шиса, одня нинге, вишкста ласьки».
Жанр: Рассказ

Возврат к списку