Мазышить виец
Вов аськолян кудшири — сизень,
Шинясь менель крайса ни нюрьгсь.
И штоба нюрьхкалготфтомс кизень,
Тунь летьказа карафкять туркс.
Козк валгонь тя лашмонять потмаксс,
Монь каршезон сордишет стясть.
Синь, мярьгат, ювадсть тейне: «Лоткак!»
И ожазон кярьмотькшни фкясь.
Срхкань сялги касыкснень пачка,
Эзк пильгозе летьке вастс пезсь.
Мон эводень — конязе начка,
И аш коста учемска лезкс.
Но ванондан перьфпяльге сяка,
Фкя панчфкя вдруг сельмоне няйсть;
Толкс якстерель, — афоли, мака?! —
Мянь ваксстонза сордишесь шяйсь.
Панчфсь ёрась тя аймакста лиемс,
Кумбарафне ки ашесть макс.
Юрнась сяс, мзяра ульсь виец…
Мон маладонь маконять ваксс.
Вай, коста тя мазысь сей эрьгодсь?!
Мес кельгозевсь теенза лотксь?
Ватт, конашка мазышить эрьгац! —
Изь кяшев мянь сордише ёткс.
Шинясь менель крайса ни нюрьгсь.
И штоба нюрьхкалготфтомс кизень,
Тунь летьказа карафкять туркс.
Козк валгонь тя лашмонять потмаксс,
Монь каршезон сордишет стясть.
Синь, мярьгат, ювадсть тейне: «Лоткак!»
И ожазон кярьмотькшни фкясь.
Срхкань сялги касыкснень пачка,
Эзк пильгозе летьке вастс пезсь.
Мон эводень — конязе начка,
И аш коста учемска лезкс.
Но ванондан перьфпяльге сяка,
Фкя панчфкя вдруг сельмоне няйсть;
Толкс якстерель, — афоли, мака?! —
Мянь ваксстонза сордишесь шяйсь.
Панчфсь ёрась тя аймакста лиемс,
Кумбарафне ки ашесть макс.
Юрнась сяс, мзяра ульсь виец…
Мон маладонь маконять ваксс.
Вай, коста тя мазысь сей эрьгодсь?!
Мес кельгозевсь теенза лотксь?
Ватт, конашка мазышить эрьгац! —
Изь кяшев мянь сордише ёткс.
Жанр: Стихотворение
Автор: Николай Циликин

